De manier waarop het broeikaseffect voor temperatuurstijgingen zorgt op aarde, kunnen we vergelijken met een serre. Onze planeet is uiteraard niet 'ingepakt' door glazen ramen, maar wel door een atmosfeer die min of meer dezelfde rol speelt als de glaspartijen van een serre. Onze atmosfeer bevat immers gassen die de aarde als een soort deken ook 'inpakken'.
Deze natuurlijke broeikasgassen laten de energie van de zon in onze dampkring binnen en verhinderen tevens dat deze energie meteen wordt teruggekaatst in de ruimte. Zo kunnen de onderste lagen van de atmosfeer opwarmen tot temperaturen die het leven op onze planeet mogelijk maken, net zoals het glas van een serre de zonnewarmte bijhoudt opdat de planten kunnen groeien. Zonder broeikasgassen zou er zelfs geen leven op aarde mogelijk zijn.
Door de menselijke activiteit op aarde en de bijhorende milieuvervuiling zijn er de jongste decennia echter alsmaar meer van die 'broeikasgassen' in onze atmosfeer terecht gekomen. Het natuurlijke broeikaseffect wordt zo op onnatuurlijke wijze fors versterkt en dat is niet zonder gevaar voor het klimaat. Wetenschappers voorspellen zelfs rampzalige gevolgen.
Zonne-energie straalt door de atmosfeer.
Een deel van de zonne-energie wordt door de atmosfeer weerkaatst in de ruimte.
Een deel van de zonnestralen bereiken de aarde en worden teruggestraald als infrarood.
De atmosfeer rond de aarde speelt de rol van broeikas door dat bepaalde gassen (broeikasgassen) de terugstraling van een gedeelte van die infraroodstralen naar de ruimte te verhinderen.
Als gevolg van de hoeveelheid broeikasgassen warmen de atmosfeer en de aarde meer of minder op.
